Lundastugeleden

Lundastugan

W każdej wiosce wyspiarskiej znajduje się ruda. Oto ci, którzy nie byli odpornymi na duszę rolnikami. Kiedy budynek został zbudowany, ziemia była własnością wsi.

Budynek rudy wyspy został dodany głównie w drugiej połowie XVIII wieku i XIX wieku, kiedy wzrost populacji był największy. W materiale mapy, ruda Lunda może być śledzona od 1833, ale prawdopodobnie zaczął być zbudowany na przełomie wieku 1800.

Pierwszym znanym właścicielem Lundastugan jest marynarz Peter Lindström, urodzony w 1803 roku, zgodnie z raportem z rejestru w domu marynarza w Kalmar. Farma należała do tej samej rodziny przez trzy pokolenia, zanim została sprzedana i stała się rezydencją letnią w pierwszej połowie lat trzydziestych. Ziemia została zakupiona w 1938 roku.

Niewiele wiemy o Peterze i jego synu, Nilsie Gustavie, który odziedziczył chatę, bardziej niż obaj byli marynarzami. Nils Gustav nie zostawił spadkobierców, a siostrzenica jego żony Amanda odziedziczyła domek. Narzeczony Amandy Emil Jonsson pojechał do Ameryki, żeby zarobić razem pieniądze, żeby kupić domek i poślubić Amandę. Sam wrócił, ale dzięki spuściźnie Amandy mogli się pobrać. Małe gospodarstwo nie mogło utrzymać obu, więc Emil, dobry mason, pojechał do Sztokholmu w miesiącach letnich do pracy, podczas gdy Amanda została i zarządzała gospodarstwem.

Amanda i Emil mieli dwie owce i jedną kozę, ale prawdopodobnie także kurczaki. Na wiosnę kupili świnię, która została ubita, kiedy Emil wrócił do domu jesienią. Uprawiali warzywa w ogrodzie i na niewielkiej części w pobliżu, uprawiano ziemniaki, korzenie kapusty, ziarno i żyto. Amanda pracowała z rolnikami. Była również znana z bycia dobrym tkaczem i prawdopodobnie tkane nie tylko dla własnych potrzeb domu, ale również na sprzedaż. Gospodarstwo będące zasadniczo kopią gospodarstwa na południu składa się z:

• obudowa, składająca się z dużej kabiny, komory i pokoju letniego
• kuchnia letnia, gdzie mleko owiec i kóz stało się masło i ser Edytowany Zwierzęta żyły w zimie Ziemskie piwnice, gdzie składowano warzywa i mięso

Dom jest zbudowany w drewnie, podczas gdy inne budynki są budowane w wapiennej. Gospodarstwo jest otoczone dobrze wyważoną ścianą wapienną, która nie tylko służy do ogrodzenia gospodarstwa, ale była również konieczna do utrzymania wypasanych zwierząt na zewnątrz.

Amanda i Emil Jonsson byli bezdzietni, a kiedy została wdową, sprzedała farmę w 1930. Następnie nieruchomość stała się rezydencją letnią i niektóre poważne zmiany nie zostały wprowadzone, z wyjątkiem anulowania energii elektrycznej. Ziemia została zakupiona w 1938 roku. W 1957 r. właściciele podarowali gospodarstwo rodzimemu stowarzyszeniu Öland. Od 2015 roku nieruchomość należy do stowarzyszenia społeczności domowej Kastlös, które rozpoczęło szeroko zakrojone prace remontowe i rozrywkowe, które stało się niezbędne.

"Ze swoimi archaicznymi, torfowymi kamiennymi domami i szarym domku z tyłu, zbudowanym wokół małego idyllicznego dziedzińca, stary ogród marynarza na Lunda jest niewątpliwie jednym z najpiękniejszych i najlepiej zachowanych rud prawdziwych południowego typu lewego."

Z pamięci domu Öland z 1964 roku