Tyringemossen, Naturreservat

Tutaj myśli idą łatwo na północ. Tyringemossen jest częścią Vakö myr Link do innej strony internetowej, która znajduje się na granicy między Småland i Skåne. Kompleks mrówek o powierzchni 13 km2, gdzie prawie połowa to otwarty mesplan. Myr jest chroniony w trzech rezerwatach przyrody, gdzie Tyringemossen jest najmniejszy. Większość miru znajduje się w hrabstwie Kronoberg, gdzie również nazywa się Vakö myr.

Ogień na Vakömyr i Tyringe Moss

W 1992 roku Vakö spalił mrówki, których część stanowi rezerwat przyrody Tyringemossen. Przed 46 straży pożarnej i 1000 osób z pomocą deszczu zgasły ogień, 150 hektarów ziemi w Scania i Småland spalił. Dla wielu pożar był katastrofą. Ale w niezliczonej ilości nowych wcieleń.

Ogień dał nowe życie mrówkom.

Ogień obniżył warstwę torfu o 10-30 cm. Poziom wody mirycznej został podniesiony i stał się atrakcyjnym miejscem dla wilczych ptaków, które zwykle kojarzymy z większą ilością północnych szerokości geograficznych. Lungpipers i zielone kości są pewne gatunki, które przyciągają ornitologów do Tyringemossen i Vakö mrówki.

Popularna wiara w ciemne siły

Jednym z gatunków ptaków, które rozmnażają się w rezerwacie jest zagrożony kabel nocny. W wielu kulturach ten nocny ptak jest związany z czarnoksięstwem i mrocznymi siłami. Samica składa swoje białe jaja bezpośrednio na ziemi na dobrze uwięzionej ścieżce bez budowania żadnego gniazda. Ptak pociera jaja dobrze zamaskowanym ciałem. Obwód nocny jest coraz trudniej znaleźć środowisko, które nadaje mu odpowiednie warunki do rozmnażania. Wzrasta ponownie z chytrą i mrówki rosną z sosną. Przewiduje się, że cięcia nocne w najbliższych latach spadną o 10%. Zakłady tworzące nowe rezerwy słabo uprawianych mrówek sosnowych, bagna i mchów mogą być ratunkiem dla gatunku.

Kiedy bydło, dzikie i pożary zawodzą

Jeśli nic nie powstrzyma roślinności, mech rośnie wyżej. Warstwa powierzchniowa staje się coraz bardziej sucha i drzewa mogą zacząć wędrować na otwartej podłodze mchu. Dziś, nowy las brzozy i sosny dorastał na zalesionych mrówkach. Żużele i zielone kości nie rozmnażają się już po stronie Scanyan. Służy, orra, strzałka, barbecue, sowa ziemska, wiewiórka i sowa perłowa są nadal widoczne na terenie wokół i na Tyringemoss. Aby poprawić jakość tych gatunków, konserwatorzy pracują nad tym, by błyszczeć na drzewach i pozwolić martwym drzewom stać lub kłamać.

• Torvbryning w czasie wojny

Płonął również w 1917 roku na mrówkach. Wtedy mrówki były niczym innym niż przeznaczeniem i wciąż. Górnictwo torfu było w pełnym huśtawce i przybyło do pracy dla 800 osób, kiedy to była największa potrzeba paliwa do parowej lokomotywy kraju podczas dwóch wojen światowych. Harry Martinsson miał 13 lat, gdy po raz pierwszy pracował dla Torvbräneriet Vakö. W swojej autobiograficznej powieści "Wait Out", malował o ciężkiej pracy, do drapania torfu za pół pensa i do walki z hamulcem w tym samym czasie. Nawet dziś ślady tej działalności są widoczne w postaci grobów torfowych i zbytu. Wzdłuż wschodniej granicy rezerwatu pozostają szyny, które były używane do ściskania torfu do miejscowości Hökön. Tam można zobaczyć pomnik wzniesiony dla ludzi, którzy pracowali na mrówkach.

# Dostępność

Tyringemossen jest południowo-zachodnią częścią rezerwatu przyrody Vakö myr i znajduje się 1,5 km na północ od Hökön. Nie ma szlaków turystycznych ani dróg, które ułatwiłyby dostęp do rezerwatu. Aby odwiedzić mrówki, bardziej odpowiednią opcją jest rezerwat przyrody [Vakö myr w hrabstwie Kronoberg] (https: / / www.lansstyrelsen.se / kronoberg / besoksmal / natural reserve / vako- myr.html). W Låkan są rozproszone ścieżki i punkty obserwacyjne. Z drogi 120 na południe od Älmhult, jechać na wschód drogą wyjścia do Fälhult. Dalej 6- 7 km. Droga do p- miejsce jest podpisany z drogi, która przechodzi obok Låkan. Pamiętaj, żeby przynieść śmieci do domu.

We wschodniej części Tyringemossen znajduje się mech bez dna. Ziemia nie nosi zwierząt i ludzi i jest niebezpieczna do chodzenia. * *