Tolången, Naturreservat

W rezerwacie przyrody Tolången można doświadczyć magicznej mieszanki z bujnymi drzewami liściastymi, sosnowcami i cudownym widokiem na jezioro Tolången wody.

Wizyta w Tolången jest gwarantowana przygoda i nic dla powyższego turysty. Teren jest pagórkowaty z dużymi kamieniami i upadłymi pniami drzew. Rezerwa, która jest częścią dawnego chronoparku, została w dużej mierze zachowana, ponieważ obszar ten jest niedostępny i trudny do obsługi leśnictwa.

Stary las rośnie na żyznej ziemi, która nie jest tak powszechna w dzisiejszym krajobrazie leśnym. Na zboczach i w dolinach wysoko wyhodowany, ostry las ravin dominuje świerku z udziałem brzozy i brzozy, jak również szlachetnego drewna twardego popiół, dąb i lind.

Drogocenne drzewa są pozostałością po bardziej otwartych na światło lasach wcześniejszych okresów, które były wcześniej obstawiane przez stworzenia. W zachodniej części rezerwatu, wszystkie szorstkie dęby z dużymi koronami zostały wycięte z otaczających drzew, tak że mogą one przejść więcej światła i rozwijać się lepiej. Takie duże dęby są nietypowe w "lasach barrowych" i są wynikiem tego, że polujący na korony państwa są uważani za dęby.

Kilka niezwykłych grzybów, porostów i mchów wiąże się ze starszym cennym lasem, takim jak igelkottröksvamp i zachodnia lawa nerkowa. Flory ucha jest również bogaty z wymagających ziół, takich jak mistyczny materac i pirola oka, jak również rzadkie huśtawka lasu trawy.

Chociaż Tolends mogą czuć się jak czysta pustynia, są ślady poprzednich pokoleń. W zlewie, który przebiega przez rezerwę, można odróżnić starą drogę, która została użyta do wypędzenia drewna końskiego. Po drodze są również pozostałości węgla.

• Dla ciebie jako gościa

Nad jeziorem Godgölen znajduje się parking dla około czterech samochodów. Zaparkuj mądrze, żeby nie blokować dróg i bomb drogowych. Na parkingu dostępny jest stolik do kawy.

Z parkingu rozpoczyna szlak turystyczny, który po kilkuset metrach tworzy okrągłą pętlę. Szlak ma 3,2 km długości i oznaczone pomarańczowym kolorem. Ślad prowadzi głównie po leśnych drogach do rezerwatu. W rezerwacie część trasy biegnie starą drogą kulturalną, tzw. Kaddstigen, która była wykorzystywana do transportu miedzi do miedzianego młyna w Åtvidaberg. Na szlaku są również pozostałości węgla. Trasa, która przechodzi przez rezerwat jest dość wymagająca, ponieważ teren jest pagórkowaty, stromy i blokowy.