Idafors

Rast miejsce z kominkiem w Goonn. W połowie XIX wieku istniało wielkie społeczeństwo i (po zmierzeniu przeszłości) duży przemysł. W 1854 roku ukończono nowy tartak z podwójną ramą. Tartak ten był uważany za jeden z najnowocześniejszych i największych z jego czasów.

Tartak jako pierwszy eksportował drewno za granicę. Piła jest nazwana po Idzie, córce właściciela piły, hurtownika C-E Rahm Gävle. Była tam również fabryka smoły, budownictwo mieszkaniowe, warumatorium i szkoła węglowa. Fabryka smoły była pierwszą w swoim rodzaju i wzbudziła duże zainteresowanie w Szwecji. Produktami produkowanymi w fabryce były terpentyna, smoła, żywica i niektóre smoły.

Kiedy fotogen ostatecznie przybył, ksylogen przeniknął do oleju opałowego, który został podany z smoły, i fabryki zostały ustanowione. Kiedy Gomomon został rozszerzony w 1874 roku i godzina mogła być teraz zrównana z jeziorem Wik i Piła parowa Wrånga, Idafors i Mosjösaws zostały ustanowione.

W Idafors żył słynny autor pseudonim * Sigge Stark *. Nazywała się Signe Björnberg i była jednym z najbardziej wydajnych szwedzkich autorów i czytała od dziesięcioleci.

Ostatnim mieszkańcem Idafors był Stockholmer, który zdecydował się pójść tak daleko, jak pieniądze były wystarczające. Nie przyjechał już do Lingbo.