Kopparbergs äng, Naturreservat

De weide van natuurreservaat Kopparberg ligt op de helling naar het Hartmeer. In het oude weiland en bouwland is lang hooi verbouwd en geoogst. Er zijn veel planten en schimmels die gehecht zijn aan het oudere culturele landschap, evenals veel oude hardhout met zeldzame korstmossen op hun ruige schors. Het reservaat loopt een 1,2 km lang gemarkeerd pad.

Oude weide en veld

Dit gebied wordt al lang gekenmerkt door berggebruik. Typisch voor de bosbouw is de locatie van de gebouwen op de hoogte van het bouwland rond. De weiden en weiden liggen in de lagere, vochtigere gronden. Een groot deel van het reservaat was in de late 19e eeuw engelenland. De late zomer was de tijd voor klappen, toen gras en kruiden vochten met leugen die was gedroogd tot hooi, die werd bewaard als wintervoer voor het vee. Hoewel de bodems over een periode van 30 jaar zijn hergroeid, zijn er nog steeds veel typische planten en dieren van de weide: vaatplanten zoals virginline, blauwe zuig en varkenswortel, maar ook schimmels zoals bloedwas snijden, angst snijden en lichte angst schimmel.

Sporen na de golven van de zee

In de helling naar beneden tot aan het meer zien we nog steeds de paden na de zee die zich verspreidden na de laatste ijstijd. In het bovenste deel van de helling zijn de resten zichtbaar na een strand. Ongeveer 9000 jaar geleden kwamen de golven van de oceanen hier. Zand en grind werden weggespoeld terwijl de iets grotere stenen bleven en rond elkaar heen en weer heen en weer gesmeerd in de golven. Het stranddal markeert de hoogste kustlijn, d.w.z. het hoogste niveau dat de zee bereikte.

Trinity bronnen

In het zuidwesten van het reservaat, gaat het grondwater van de dag in twee bronnen genaamd de drie-eenheid bronnen. Tot de jaren 1950 kwamen mensen in het dorp bijeen voor een feest op Pinksteren. Deze traditie had lange voorouders, misschien sinds de Middeleeuwen. De bronnen creëren ook een vochtige omgeving die samen met de licht kalkhoudende grond in het gebied veel kostbare bomen, zoals as, alm en esdoorn gedijen hier.

Oude hardhout en zeldzame korstmossen

Op de oude kostbare bomen staan enkele zeldzame korstmossen, zoals bruine bleke nagels, bleke krater laves en roze snijders. Het grote aantal gespecialiseerde en veeleisende korstmossen en mossen op bomen laat zien dat oude kostbare bomen al heel lang in Kopparbergs weide staan. Het is waarschijnlijk dat er in het verleden veel hamlassasas en algen opgroeiden in de weide. Hamling was een methode om hardhout te snoeien en bladeren te gebruiken als wintervoer voor de weidedieren. Sommige van de oude dozen hebben een blik die laat zien dat ze zijn gesneden. Oudere hardhouten zijn belangrijke habitats, zelfs voor insecten, slakken, schelpen en sommige vogels. Onder de meer interessante planten gebonden aan hardhout groeien hier: desmoknopp, dubbele bladeren, trol druif, waterstof, springerig, onderviol, kraakbeen, blaas en slang en onder de schimmels: zwart maken rand en rook vinger schimmel.

##Getekende informatie